امید رضاییاز «اسیدپاشیهای زنجیرهای اصفهان»، «اجازه به سپاه و بسیج برای امر به معروف و نهی از منکر»، «اعلام مصادیق بدپوششی زمستانی» تا «برنامههای مختلف رادیو و تلویزیون دولتی»، یک هدف دارند: فرستادن زن به کنج آشپزخانه، تفکیک جنسیتی بیش از پیش، محدود کردن زنان در حوزه اشتغال و تحصیل؛ با توجیه حفظ «امنیت اخلاقی و روانی جامعه».اینهمه اصرار برای خانهنشین کردن زنان در گفتمان رسمی جمهوری اسلامی، چه دلیلی دارد؟ روحانیون چه سودی از این مسئله میبرند؟ آیا اصرار آنها، مبنای انسانی دارد؟ آیا تنها کنترل پلیسی است که مانع رفتار غریزی (تجاوز) میشود؟ چنین برداشتی از رابطه زن و مرد، چه عواقبی میتواند برای جامعه داشته باشد؟ چرا تفکیک جنسیتی برای اسلامگرایان مهم است؟کنترل بدن زن، حجاب، و کنترل روابط زن و مرد، هنوز ازجمله چالشهای اساسی اسلام سیاسی هستند.چندی پیش سردار مرتضی طلایی، رئیس پلیس سابق تهران، مردادماه سال جاری، در حالی که در مقابل یک خبرنگار زن نشسته بود و به پرسشهای وی پاسخ میداد، وقتی دید حریف منطق خبرنگار نمیشود، ناگهان به سمت او حمله کرد تا زور بازویش را به رخ وی بکشاند.خلاصه بخشی از گفتوگوی این دو نفر را بخوانید:طلایی: … شما آیا حاضرید در محیطی که صد مرد تنه به تنهتان میزنند حرکت کنید؟ کار کنید؟خبرنگار شرق: مگر در شهرداری این اتفاق افتاده است که صد مرد به یک زن تنه بزنند؟طلایی: نه. آیا شما حاضرید؟خبرنگار شرق: من نمیخواهم حق انتخابم گرفته شود.طلایی: پاسخ مرا بدهید آیا حاضرید؟خبرنگار شرق: اگر قرار باشد حق انتخابم گرفته شود، بله.در این لحظه، طلایی ناگهان به سمت خبرنگار هجوم میبرد. خبرنگار شرق که- طبعاً- خود را کنار میکشد (و احتمالاً در بهت فرومیرود)، با این پرسش طلایی مواجه میشود: «پس چرا خودت را کنار کشیدی؟»سالهاست که یکی از توجیههای مسئولان نظام جمهوری اسلامی ایران برای تفکیک جنسیتی، حجاب اجباری و خلاصه کنترل بدن زن، تامین امنیت خود زن و امنیت جامعه است. روی ونهای معروف پلیس، به جای «گشت ارشاد» مینویسند: «گشت امنیت اخلاقی».رسانههای وابسته به جناح اقتدارگرای نظام اسلامی، گفتوگوی طلایی و خبرنگار شرق را با تیتر نه چندان دقیق «خبرنگار اصلاحطلب: حاضرم تنهام به تنه صد مرد بخورد» انعکاس دادند، اما هیچ اشارهای به...
۱۳۹۳ دی ۷, یکشنبه
اسلامگرایی، تفکیک جنسیتی، غریزه و فرهنگ
امید رضاییاز «اسیدپاشیهای زنجیرهای اصفهان»، «اجازه به سپاه و بسیج برای امر به معروف و نهی از منکر»، «اعلام مصادیق بدپوششی زمستانی» تا «برنامههای مختلف رادیو و تلویزیون دولتی»، یک هدف دارند: فرستادن زن به کنج آشپزخانه، تفکیک جنسیتی بیش از پیش، محدود کردن زنان در حوزه اشتغال و تحصیل؛ با توجیه حفظ «امنیت اخلاقی و روانی جامعه».اینهمه اصرار برای خانهنشین کردن زنان در گفتمان رسمی جمهوری اسلامی، چه دلیلی دارد؟ روحانیون چه سودی از این مسئله میبرند؟ آیا اصرار آنها، مبنای انسانی دارد؟ آیا تنها کنترل پلیسی است که مانع رفتار غریزی (تجاوز) میشود؟ چنین برداشتی از رابطه زن و مرد، چه عواقبی میتواند برای جامعه داشته باشد؟ چرا تفکیک جنسیتی برای اسلامگرایان مهم است؟کنترل بدن زن، حجاب، و کنترل روابط زن و مرد، هنوز ازجمله چالشهای اساسی اسلام سیاسی هستند.چندی پیش سردار مرتضی طلایی، رئیس پلیس سابق تهران، مردادماه سال جاری، در حالی که در مقابل یک خبرنگار زن نشسته بود و به پرسشهای وی پاسخ میداد، وقتی دید حریف منطق خبرنگار نمیشود، ناگهان به سمت او حمله کرد تا زور بازویش را به رخ وی بکشاند.خلاصه بخشی از گفتوگوی این دو نفر را بخوانید:طلایی: … شما آیا حاضرید در محیطی که صد مرد تنه به تنهتان میزنند حرکت کنید؟ کار کنید؟خبرنگار شرق: مگر در شهرداری این اتفاق افتاده است که صد مرد به یک زن تنه بزنند؟طلایی: نه. آیا شما حاضرید؟خبرنگار شرق: من نمیخواهم حق انتخابم گرفته شود.طلایی: پاسخ مرا بدهید آیا حاضرید؟خبرنگار شرق: اگر قرار باشد حق انتخابم گرفته شود، بله.در این لحظه، طلایی ناگهان به سمت خبرنگار هجوم میبرد. خبرنگار شرق که- طبعاً- خود را کنار میکشد (و احتمالاً در بهت فرومیرود)، با این پرسش طلایی مواجه میشود: «پس چرا خودت را کنار کشیدی؟»سالهاست که یکی از توجیههای مسئولان نظام جمهوری اسلامی ایران برای تفکیک جنسیتی، حجاب اجباری و خلاصه کنترل بدن زن، تامین امنیت خود زن و امنیت جامعه است. روی ونهای معروف پلیس، به جای «گشت ارشاد» مینویسند: «گشت امنیت اخلاقی».رسانههای وابسته به جناح اقتدارگرای نظام اسلامی، گفتوگوی طلایی و خبرنگار شرق را با تیتر نه چندان دقیق «خبرنگار اصلاحطلب: حاضرم تنهام به تنه صد مرد بخورد» انعکاس دادند، اما هیچ اشارهای به...
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر