
با گذشت بیش از سه سال آسيب هاى جدى ناشى از شکنجه هاى دوران بازجويى، على سلان پور، زندانی ۵۵ ساله و در تبعید زندان رجایی شهر، وی همچنان از امکانات مناسب برای درمان کامل محروم است.علی سلان پور که اکنون دوران محکوميت ۵ سال حبس به اتهام اجتماع و تبانى را در زندان رجایی شهر می گذراند، در تاريخ ٨۹/۹/٢٨ به اتهام ارتباط با مجاهدين بازداشت و بلافاصله به مدت ۴۴ روز در بند ٢۴٠ و ۵٠ روز در بند ٢٠۹ زير شکنجه تحت بازجويى قرار می گیرد. او سپس به بند ٣۵٠ اوين منتقل شد، اما پس از حوادث موسوم به پنج شنبه سیاه، صبح يكشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۳، به همراه اسدالله هادی، رضا اکبری منفرد، ابوالقاسم فولادوند، اصغر قطان، غلامحسین اسدی و رضا شهابی، به زندان رجایی شهر تبعید شد.پیشتر علی سلان پور، در گفت و گو با خبرنگار سایت "همه حقوق بشر برای همه در ایران"، برخى شکنجه هایى که توسط افسر نگهبان بند ٢٠۹ (معروف به حاج رضا) با همراهى ماموران اين بند، انجام گرفت، را اينگونه شرح داده بود:١.ضرب و شتم و لگد زدن به ناحيه دستگاه تناسلى به نحوى که بيضه چپ له شده و حدود ۵٠ روز ترشح خون از مجارى ادرار داشت.٢. شکستن انگشت کوچک دست راست به طورى که در حال حاضر نقص عضو دارد.٣. پابند و دستبند زدن از پشت، همراه با ضرب و شتم، سه مرتبه به مدت چندين ساعتاو شکنجه هاى اعمال شده در بند ٢۴٠ را نيز اين گونه توضيح داد:١-پخش صداى همسر و فرزاندانم از هواکش سلول و وانمود کردن به اينکه آنها را دستگير کرده اند و همسرم خودکشى کرده است (همسر و فرزندانم را به اداره پيگيرى اطلاعات جهت بازجويى برده بودند و با ضبط صداى آنها اين نمايش را اجرا کردند.)٢. استفاده از شوکر در حين بازجويى و ايجاد شوک به پشت گردنم که دچار تشنج شدم که از آن زمان تا به حال، تا حدودى با دارو کنترل مى شود ولى هنوز سردرد هاى شديدى دارم و چشمانم سياهى مى رود و زمين مى خورم. براى پيگيرى بيمارى بايد ام آر آى شوم ولى اقدامى نمى شود.٣.نگه داشتن با پاى برهنه...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر