ناصر کرمیبیش از ۸۰ نماینده مجلس شورای اسلامی طرحی را پیشنهاد داده اند که بر مبنای آن سازمان حفاظت محیط زیست در وزارت کشاورزی ادغام خواهد شد. ادعای این طرح چیست؟ انگیزه ارائه آن چه بوده؟ چقدر جدی است و اجرای آن چه پیامدهایی خواهد داشت؟ در این یادداشت تلاش شده بند به بند این پرسش ها پاسخ داده شود.ابتدا: بحث تبدیل سازمان محیط زیست به وزارتخانه، در جهت برقراری امکان پاسخگویی آن به نمایندگان مردم از دیرباز وجود داشته است.واقعیت این است که تعلق سازمان محیط زیست به نهاد ریاست جمهوری اگر چه به آن جایگاهی فرابخشی داده اما امکان بازخواست عملکرد آن توسط مجلس را از بین برده است.بر همین انگاره، بارها اظهار شده که بهتر است همه نهادهای مرتبط با مدیریت محیطی در ایران در یکدیگر ادغام شده و تبدیل بشوند به وزارت محیط زیست. در گام نخست «سازمان حفاظت محیط زیست» و «معاونت امور آب وزارت نیرو» و «سازمان جنگلها و مراتع» و «سازمان شیلات» این وزارتخانه جدید را تشکیل دهند و در گام بعدی نیز نهادهایی همچون سازمان های زمین شناسی و هواشناسی و نقشه برداری و غیره به این وزارت ملحق شوند. به این شکل هم امکان مدیریت متمرکز بر امور محیطی در ایران ایجاد می شود و هم نمایندگان مجلس امکان نظارت بر این امور را خواهند داشت.اما همین طرح خیرخواهانه و برخوردار از برخی دیدگاه های علمی، همواره با دو انتقاد جدی رو به رو بوده است: نخست آنکه جایگاه فرابخشی مدیریت محیط زیست را فرو می کاهد و امکان نظارت این بخش بر نهادهای موثر در چشم اندازهای طبیعی و انسانی، همچون وزارت راه، وزارت صنایع و وزارت کشور و غیره را کم می کند.دوم آنکه تجربه نشان داده نگاه نمایندگان مجلس به عرصه های طبیعی ایران نه از جنس دغدغه های اکولوژیک، بلکه عمدتا در جهت بهره برداری های سودجویانه و اقتصادی است.ساده اش می شود اینکه این نگرانی وجود دارد که نمایندگان به جای پایش چگونگی حفاظت از زیستبوم ها و میراث طبیعی ایران، با فشار بر سازمان حفاظت محیط زیست به دنبال گسترش استفادههای ناپایدار اقتصادی از این عرصه ها با هدف جلب توجه مردم و کسب آرای...
۱۳۹۳ اسفند ۶, چهارشنبه
طرح ادغام سازمان محیط زیست؛ سیلاب بنزین در محیط زیست
ناصر کرمیبیش از ۸۰ نماینده مجلس شورای اسلامی طرحی را پیشنهاد داده اند که بر مبنای آن سازمان حفاظت محیط زیست در وزارت کشاورزی ادغام خواهد شد. ادعای این طرح چیست؟ انگیزه ارائه آن چه بوده؟ چقدر جدی است و اجرای آن چه پیامدهایی خواهد داشت؟ در این یادداشت تلاش شده بند به بند این پرسش ها پاسخ داده شود.ابتدا: بحث تبدیل سازمان محیط زیست به وزارتخانه، در جهت برقراری امکان پاسخگویی آن به نمایندگان مردم از دیرباز وجود داشته است.واقعیت این است که تعلق سازمان محیط زیست به نهاد ریاست جمهوری اگر چه به آن جایگاهی فرابخشی داده اما امکان بازخواست عملکرد آن توسط مجلس را از بین برده است.بر همین انگاره، بارها اظهار شده که بهتر است همه نهادهای مرتبط با مدیریت محیطی در ایران در یکدیگر ادغام شده و تبدیل بشوند به وزارت محیط زیست. در گام نخست «سازمان حفاظت محیط زیست» و «معاونت امور آب وزارت نیرو» و «سازمان جنگلها و مراتع» و «سازمان شیلات» این وزارتخانه جدید را تشکیل دهند و در گام بعدی نیز نهادهایی همچون سازمان های زمین شناسی و هواشناسی و نقشه برداری و غیره به این وزارت ملحق شوند. به این شکل هم امکان مدیریت متمرکز بر امور محیطی در ایران ایجاد می شود و هم نمایندگان مجلس امکان نظارت بر این امور را خواهند داشت.اما همین طرح خیرخواهانه و برخوردار از برخی دیدگاه های علمی، همواره با دو انتقاد جدی رو به رو بوده است: نخست آنکه جایگاه فرابخشی مدیریت محیط زیست را فرو می کاهد و امکان نظارت این بخش بر نهادهای موثر در چشم اندازهای طبیعی و انسانی، همچون وزارت راه، وزارت صنایع و وزارت کشور و غیره را کم می کند.دوم آنکه تجربه نشان داده نگاه نمایندگان مجلس به عرصه های طبیعی ایران نه از جنس دغدغه های اکولوژیک، بلکه عمدتا در جهت بهره برداری های سودجویانه و اقتصادی است.ساده اش می شود اینکه این نگرانی وجود دارد که نمایندگان به جای پایش چگونگی حفاظت از زیستبوم ها و میراث طبیعی ایران، با فشار بر سازمان حفاظت محیط زیست به دنبال گسترش استفادههای ناپایدار اقتصادی از این عرصه ها با هدف جلب توجه مردم و کسب آرای...
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر