علی نیکوییبحث نقض یا حفظ حریم خصوصی در فضای مجازی یکی از بحثهای داغ چند سال گذشته بوده است. تا چند سال پیش نقض حریم خصوصی تنها شامل چند دسته کلی میشد که بهصورت معمول نقض حریم خصوصی توسط یک فرد یا شخص ثالث بود و در بیشتر ساختارهای حقوقی جرمی مدنی محسوب میشد.با فعالیتهای گروههای ناشناس افشاگر، آشکاری سازیهای ویکی لیکس، ژولیان آسانژ، و پسازآن ادوارد اسنودن، پای دولتها نیز به میان آمد.هنوز مدتزمان زیادی نگذشته بود که گروههایی از کنشگران اطلاعات (information activist) نوک پیکان حملههای خود را به سمت غولهای فضای مجازی و شرکتهای اینترنتی گرفتند و یکی پس از دیگری مورد عتاب قرار دادند. فیسبوک یکی از این شرکتها بود.دشمنی این گروه از کنشگران اطلاعات با فیسبوک به چند مورد خاص باز نمیگردد. قصه از جایی اوج گرفت که مارک زوکربرگ، مدیر شرکت فیس بوک، در جلسه خصوصی شرکتش اعلام کرده بود که «حریم خصوصی برایش معنایی ندارد». پس از آن، زوکربرگ به طور رسمی در زمستان ۲۰۱۰ اعلام کرد که به نظرش «حریم خصوصی دیگر یک نرم اجتماعی نیست».تاخت و تاز به حریم خصوصی کاربران با به کارگیری سامانه جستوجوی گراف (graph search) موج تازهای از انتقادها را روانهٔ فیسبوک کرد. سامانهای که حریم خصوصی کاربران فیسبوک را بیش از بیش نقض میکرد.بحث نقض حریم خصوصی در بعد کلی آن توسط این کشور مجازی ۱٬۳ میلیارد نفری موضوعی است که باید مجزا بررسی شود. اما آنچه که برای این مقاله اهمیت دارد شبکه اجتماعی نوظهوری است که برای پیشبرد مدل تجاری خود از این نقطهضعف فیسبوک سود جست و اشاره کرد که مهمترین هدفش حفظ حریم خصوصی کاربران است: شبکه اجتماعی Ello.بر اساس قوانین فیسبوک، هر کاربر بایستی از نام واقعی خود در فیسبوک استفاده کند. در پایان نیز بهصراحت اعلام میکند که «اگر نام واقعی خود استفاده نمیکنید، این کار را انجام دهید».همین مسئله عاملی شد تا در ماه گذشته این شرکت شناسه بسیاری از فعالان جمعیت درگ (Drag Community) را ببندد.درگ کویینها، مردان زنانه پوش، و درگ کینگها، زنان مردانه پوش، افرادی هستند که لباس، آرایش، اجراگری جنسی و جنسیتیای متفاوت با جنسیت بیولوژیک خود انتخاب میکنند. افراد درگ معمولاً در حالتی که...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر