اکبر گنجیدر مورد کنش تروریستی پاریس و اهانت به پیامبر اسلام بسیار گفته و نوشته شده است. آرای متعارض افراد و گروهها و دولتها در مورد این رویداد حساس طبیعی و قابل درک است. احساسات هم نقشی اساسی در این زمینه بازی کرده و میکنند.قبل از آغاز هرگونه بحث و گفت و گویی، همه اخلاقاً موظفند تا تروریسم را در تمامی اشکالش به عنوان جنایتی با پیامدهای ناخواسته فراوان و غیر قابل کنترل محکوم کنند. بنابراین، عملیات تروریستی پاریس نیز جنایتی غیر انسانی بود. احتمالاً گفت و گو در مورد این موضوع و ابعاد گوناگون آن با افرادی که آن را محکوم نمیسازند، اخلاقاً قابل دفاع نباشد.تظاهرات جمعی از مسلمانان در پاریس (۲ آوریل ۲۰۱۱). بر روی بنر آنها آمده است: «دین من انتخاب من و حق من است؛ همزیستی تنها راه است»اختلاف بر سر چیست؟در بحث بر سر خشونت با انگیزه ایدئولوژیک دینی، همچون بحث بر سر هر مسسئله دیگری، پیش از هر چیز باید محل نزاع معرفتی را روشن کرد: اختلاف بر سر چیست؟ پرسشها دقیقاً چیستند؟ آیا ایضاح مفهومی صورت گرفته و همه درباره مسائل واحدی گفت و گو میکنند و به پرسشهای واحدی پاسخ میگویند؟ آیا پاسخها نتیجه معیارهای یگانهاند یا محصول یک بام و دو هوایی اند؟ آیا اصول اخلاقی و حقوقی واحدی برای تحلیل، نقد و محکومیت به کار گرفته میشود، یا تمام فرایند گرفتار تبعیض است؟ آیا مدعیات معرفتی تأیید شده به وسیله شواهد و قرائن قوی، عاماند یا تبعیض آمیز و یک بام و دو هوایی؟هدف نوشتار کنونی تحریر محل نزاع، طرح پرسشها و نشان دادن یک بام و دو هوایی است.■ مدعای اول- همه مسلمانان مسئول جنایات و خشونتهایی هستند که در طول تاریخ به نام اسلام یا توسط مسلمانان صورت گرفته است.آیا این مدعا از نظر اخلاقی و حقوقی موجه است؟ بطلان حقوقی مدعا نیازمند بحث نیست. هیچ کس را نمیتوان به دلیل جرم دیگری مسئول به شمار آورد. هیچ دادگاه مستقل و عادلانهای چنین نمیکند.از منظر اخلاقی پاسخ چگونه است؟ کافی است این مدعا را به همه ادیان و ایدئولوژیها سرایت دهیم تا مدافعان از مدعای اخلاقی خود نیز دست بشویند:− همه یهودیان مسئول جنایات و خشونتهایی هستند که...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر