لیلا سامانیمادرهای مهربان مهماننواز، پدرهای دیندار تسبیح به دست، دخترکان دلربای چادر بر سر، چای تازهدم، نذریپزان هیأتی و خانههایی با معماری سنتی و حوضهایی پر از آب؛ اینها کلیشههای همیشگی سریالهاییست که به برخی مناسبتها از تلویزیون دولتی ایران پخش میشود. «حانیه» به کارگردانی سید جلال دهقانی اشکذری و با بازی الهام چرخنده یکی از این مجموعههای تلویزیونیست که به مناسبت دهه موسوم به «دهه فجر» از شبکه دو تلویزیون دولتی ایران پخش شد.نمایی از سریال «حانیه»: زن به عنوان کالای بستهبندیشده در حجاب اسلامیسازندگان سریالهایی مانند «حانیه»، بازنمایی تصاویر زندگی سنتی ایرانی را بهعنوان کارآمدترین صورت روایی آثارشان برمیگزینند و با این تمهید، خاطرات سالهای دور مخاطبان و دلتنگی آنها برای سویههای روشن گذشته را به ابزاری برای بازتولید ایدئولوژی حاکمان تبدیل میکنند. آنها برگهای گذشته را ورق میزنند و در آن میان نماهایی را برمیگزینند که انسان شهریشده آرزومند دیدن دوبارهشان است. آنها داستانهای مستعمل عاشقانه را در هم میآمیزند و آن را بر بستر این تصاویر میگسترانند. در نهایت دستورالعملهای سیاسی و فرهنگی را در آن میتنند تا محصولی هماهنگ با الگوها و اهداف حکومت خلق کنند.امسال اما به گواه آنچه گذشت و بنا به اذعان رسانههای داخلی، صدا و سیما – که گویا با چالش بودجه و بحران مخاطب روبروست- تنها یک سریال را از شبکه دو روی آنتن برد و باقی شبکهها یا به پخش سریالهای معمولشان ادامهدادند و یا سریالهای ساختهشده سالهای پیش را بازپخش کردند.«حانیه» محل فیلمبرداری را به یزد برده است تا عرصه برای نقش زدن کلیشههای همیشگی در آن گستردهتر باشد و گذشتهگرایی اینبار با سیمایی قومنگارانه و لهجه بومی خودش را نمایش دهد.پوستر سریال «حانیه»داستان فیلم، مانند دیگر آثار اینچنینی بر پایه «درام» بنا شده است و در همان حال، با افزودن یک مثلث عشقیِ ممیزیشده میکوشد بر جذابیت آن بیفزاید: ستوانی جوان، دیندار و عاشقپیشه، دلداده «حانیه»، دختر شهلاچشمی میشود که پدرش از مریدان محمد صدوقی، روحانی شیعه مخالف با سلطنت پهلویست و پیرمردی مردمدار و دلسوز و از کاسبان خوشنام بازار است. سوی دیگر قصه سرهنگ مافوق اوست که به خاطر تعلقش به رژیم پهلوی در نقش «دیو» داستان ظاهر میشود، او از همسرش به دلیل ناهمخوانی...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر