فرج سرکوهیبرلیناله از میان فیلمهای که امسال به بخش مسابقه جشنواره راه یافتند، فیلم «تاکسی» ساخته جعفر پناهی را برای جایزه نخست برگزید. مقایسه این فیلم با فیلمهای بخش مسابقه نشان میدهد که خرس طلای شصت و پنجمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین نه به ارزشهای هنری و ساختاری فیلم تاکسی، که به مقاومت سازنده این فیلم در برابر استبداد اهداء شده است. هیات داوران نیز در بیانیه خود تلویحا به این نکته اشاره میکند.حنا سعیدی، خواهرزاده جعفر پناهی به نمایندگی از سوی او خرس طلیی برلیناله را گرفتاما برلیناله میتوانست به جای قربانی کردن ارزشهای هنری در پای حمایت از دموکراسی و آزادی بیان و به جای فدا کردن سینما برای حمایت از کارگردانی معترض، که دادگاه فیلمسازی را بر او ممنوع کرده است، با شیوههای دیگری از مقاومت شجاعانه و درخور ستایش جعفر پناهی در برابر استبداد حمایت کرده و دفاع از آزادی بیان و دموکراسی در ایران را به شکلهای دیگری دنبال کند و نه با اهداء جایزه اول جشنوارهای معتبر که مدعی رعایت ارزشهای هنری، ساختاری و کیفی آثار نیز هست چرا که نادیده گرفتن این ارزشها در گزینش فیلم برنده، ارزش جایزه را مخدوش و تاثیر آن را کاهش میدهد.خرس طلا در تاکسی نه فقط «توهم زا» است که، خواسته یا ناخواسته، با نگاهی همبستر است که آثار هنرمندان کشورهای «پیرامونی» را با نگاهی متفاوت از آثار هنرمندان اروپای غربی و آمریکای شمالی ارزیابی میکند.اهداء جایزه خرس طلای برلیناله به «تاکسی»، جایزه فیلم ایرانی «پریدن از ارتفاع کم» ساخته حامد رجبی را در بخش پانواما نیز تحت الشعاع قرار داد هرچند در گزینش این فیلم سیاست نقشی کمتر از هنر داشت.حکم قتل کارگردانجعفر پناهی به شهادت کارنامه هنری و اجتماعی خود هنرمندی است متعهد به ارزشهای انسانی، دموکراسی و آزادی بیان. هنرمندی معترض که ستم، استبداد و سرکوب حکومتی را بر نمیتابد و شرافتمندانه به شأن و کرامت انسانی و استقلال هنری خود وفادار مانده است.در سینمای ایران، که به صحنه نمایش زشتترین شکلهای وادادگی و میانمایهگی بدل شده و بازیگران مطرح آن فهرست «ما عاشقان محمدایم» سرلشکران سپاه را امضا میکنند تا جایزه فجر بگیرند، کارگردانی خلاق چون جعفر پناهی، بهای سنگین میپردازد تا استقلال...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر