فعالان در تبعید: در حالیکه حکیمه شکری در بند مختص به زندانیان «خلاف منافی عفت، سارقان و قاتلان» در زندان قرچک در آستانه نابینایی قرار گرفته، مقامات این زندان همچنان ضمن ممانعت از درمان، حتی از ارائه دارو نیز خودداری کرده و به حکیمه می گویند که با کمبود دارو مواجه هستیم!بنا بر اطلاع «کمپین صلح فعالان در تبعید»، مقامات زندان قرچک ورامین در واکنش به بیماری حکیمه شکری، فعال حقوق زنان و عضو کمیته مادران عزادار پارک لاله، می گویند با کمبود دارو مواجه هستیم و ارائه دارو فعلا ممکن نیست! اما در عین حال از دریافت دارو از خانواده این زندانی هم خودداری می کنند!صدیقه شکری، خواهر این زندانی سیاسی زندان قرچک بیماری خواهرش را «خشکی مجاری اشکی»، اعلام می کند. مبتلایان به این مشکل، برای خشک نشدن چشم به کمک نیاز دارند و لازم است هر چند ساعت (یا چند دقیقه) یکبار، از اشک های مصنوعی استفاده کنند و یا نیاز دارند توسط جراح، کانال های خروجی اشک را که به بینی راه دارند، به طور موقت یا دائم مسدود کنند. در حالی که این مشکل حکیمه، در صورت درمان نشدن حتی ممکن است منجر به کوری وی شود، مقامات قضایی و مسئولان زندان، در مقابل درخواست های کتبی رسیدگی از سوی حکیمه و خانواده اش، سکوت پیشه کرده و بی تفاوت بوده اند.از سوی دیگر، طبق اطلاع خبرنگار این کمپین، در روزهای اخیر با درخواست مرخصی و آزادی مشروط این فعال زندانی حقوق زنان مخالفت شده است. مقامات قضایی و مسئولان زندان، بدون ذکر دلیل، به حکیمه اعلام کرده اند که مرخصی و آزادی مشروط به هیچ وجه شامل وی نمی شود.حکیمه که حتی از ارسال نامه به رئیس قوه قضاییه نیز تا به امروز نتیجه ای نگرفته، از روز ۲۵ بهمن سال جاری، قصد آغاز اعتصاب غذا داشته است که تنها با اصرار خانواده اش، تا این لحظه از این اقدام دست نگه داشته است.حکیمه شکری متولد ۱۳۴۹، نخستین بار در ۱۴ آذر ۱۳۸۹ در مراسم بزرگداشت امیرارشد تاجمیر، از کشته شدگان حوادث پس از انتخابات بازداشت، و پس از حدود دو ماه و نیم بازداشت در بند ۲۰۹ زندان اوین به...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر