گونتر گراس، نویسنده نامآشنای آلمانی و برنده نوبل ادبیات در سال ۱۹۹۱ اعلام کرده بود که به دلیل کهولت سن رمان تازهای نمینویسد، با این حال جلسه سخنرانی او که ۸۷ سال دارد، در دانشگاه هانوفر در آلمان بسیار پررونق بود.رسانههای آلمانیزبان گزارش دادهاند که سالن «آئودیماکس» دانشگاه هانوفر لبریز از دانشجویان و مردم علاقهمند بود. اشپیگل آنلاین نوشته است که دانشگاه هانوفر آخرین بار هنگام سخنرانی یورگن هابرماس چنین جمعیتی را به خود دیده بود.سخنرانی گونتر گراس در دانشگاه هانوفرتلاش به سوی قلههامجری برنامه ابتدا با نقل قولی از «افسانه سیزیف» آلبر کامو سخن را آغاز کرد. کامو در «افسانه سیزیف» مینویسد: «من سیزیف را در دامنه کوه رها میکنم (…) همان تلاش به سوی قلهها کافی است که قلب انسان را آکنده کند. باید سیزیف را خوشبخت شمرد.»پیش از آغاز سخنرانی گراس در دانشگاه هانوفرکامو بر آن بود که پوچی از همزیستی انسان و دنیا در وجود میآید. رویارویی انسان با دنیاست که پوچ و بیمعناست. چاره کار هم این است که بر این پوچی چیره بشویم. آیندهای در کار نیست. از همین لحظه هیجانانگیز باید برخوردار شد. لذت بردن از تداوم حال؛ این است کمال مطلوب پوچی. آیا به راستی میتوان «از همین لحظه هیجانانگیز» لذت برد؟گونتر گراس در پاسخ گفت: «تا زمانی که سنگ میغلتد، برای من آن لحظه هیجانانگیز وجود دارد.»او در ادامه سخنانش، روشنفکران را به بیاعتنایی نسبت به رویدادهای روز متهم کرد و همانطور که انتظار میرفت به شعر جنجالبرانگیز «آنچه باید گفت» که پس از انتشارش در ۴ آوریل ۲۰۱۲ جنجالی در جهان برانگیخت اشاره کرد. گراس گفت: «منتقدان این شعر، متن را درک نکردهاند.»آنچه باید گفتاو در شعر «آنچه باید گفت»، اسرائیل را خطری علیه صلح جهانی قلمداد کرده بود. او در این شعر همچنین ساختن بمب اتم از سوی ایران را مورد تردید قرار داد و حمله نظامی به ایران را بهدلیل آنکه «مشکوک به ساختن بمب اتم» است عامل از بین بردنجلسه سخنرانی گونتر گراس در هانوفر«مردم اسیر یک قلدر» در ایران دانست. گراس سیاست خارجی آلمان در قبال اسرائیل را نیز به باد انتقاد گرفت و ادعا کرد که دولت آلمان با پرداخت غرامت جنگی به اسرائیل کمک...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر